Alliade

Alberdina: "Vandaag heb ik een beetje 'wij'-gevoel met de nacht wakenden"

Het is drie uur 's nachts. En ik kom net thuis van mijn "werk". Vandaag mocht ik een nachtje meelopen met de nachtzorg en de zorgcentrale. Ik had bij beiden een R.I.&E. (Risicoinventarisatie en evaluatie) gedaan / ge-update en beide leidinggevenden nodigden me uit om eens een nachtje mee te lopen en te kijken hoe de zorg 's nachts gaat. Want medewerkers die 's nachts werken hebben toch écht andere arbeidsomstandigheden dan mensen die overdag werken.

Dubbele dienst
Ik begon om kwart over tien p.m. (eigenlijk had ik ook al mijn eigen dagtaken gedraaid dus ik begon opnieuw, na overigens een héérlijk etentje met mijn collega's). De één na de andere zorgverlener van een locatie kwam even binnen voor een korte overdracht voor waar en voor wie de nachtzorg die nacht aandacht zou moeten hebben. Om half 11 p.m. kreeg ik een kop koffie. Dat was wel even wennen voor mijn lichaam die om deze tijd 's avonds normaal thee krijgt. Ik weet niet of ik het prettig vond, maar ik bleef er helder bij. Als snel kwamen de telefoontjes van de zorgcentrale en gingen we op het fietsje, vooruit op de fiets, want ja ja, de nachtzorg is berekend op reuzen! Hoe groot was mijn verrassing toen één van mijn nachtelijke collega's een reuzin van 1.92 cm bleek te zijn. "WoW" riep ik uit: "Do bist un grutte Frau!"
"Seit wa?" antwoordde ze en we keken elkaar recht in de ogen.

Fietsen dus naar de verschillende locaties waar korte momenten van aandacht/zorg nodig waren. Ik vond het lekker, even in de buitenlucht en was blij dat het opgehouden was met regenen. Moeiteloos bleef ik wakker met af en toe buitenlucht en tussendoor een goed gesprek. Om 1 uur a.m. werd het tijd om naar de zorgcentrale te gaan. Naar de mensen die ons daarvoor steeds hadden gebeld.

Dropjes en druifjes
Ik werd hartelijk verwelkomd door een team van 6 mensen die de dropjes en druifjes en suikerkoeken op het bureau hadden staan. Pas toen viel het me op dat de nachtzorgverleners 'lunch'-bakjes met brood en fruit mee hadden gehad."Wat eten jullie 's nachts en waarom eet je 's nachts en eet je bijvoorbeeld ook veel, vlak voor je begint, of juist als je ophoudt met werken?" Iedereen ging er anders mee om. Sommigen snoepten veel en ik vroeg of ze niet moe werden van de suikers of juist hyper. Ja eerst actiever en daarna moe en vol en misselijk. Maar ze hadden ook soep en droge worst die ze graag met me deelden. De koeken met roze suikerlaag boden ze me ook aan, maar die heb ik maar afgeslagen zo midden in de nacht.

Focus
Deze mensen staarden naar hun scherm waaraan ze bij een stuk of 90? bewoners konden zien of er geluiden waren in de kamer of in de gangen. Als zo'n balkje dan kleurde kunnen ze intunen om te luisteren. In hoge uitzondering kunnen in een aantal gevallen camerabeelden worden gezien. Als ze geen balkje aanklikken dan laat het systeem hun automatisch 3 seconden per gekleurde balk horen. Dit gaat achter elkaar door. Ze kunnen hun werkplek niet verlaten, maar hebben wel een hooglaagbureau en een balansboard om op te staan en sinds kort weer nieuwe goede instelbare stoelen. En zo werken ze zo anderhalf uur non stop. Met één of twee oren bedekt door een headset, de ogen gefocust op het scherm en dan pauze, pauze die ze goed benutten met een wandeling of een powernap.

Hou houd ik mijn lijf gezond?
Bijzonder wat deze mensen doen, de zorgcentralisten en de nachtzorg. Zij waken opdat andere mensen kunnen slapen. Zij brengen het offer om hun bioritme te verstoren opdat anderen het ritme kunnen behouden. Bijzonder toch. Ik bedenk dat arbeidsomstandigheden kunnen worden uitgebreid naar voedingsadviezen in de nacht. Hoe houd ik mijn lijf gezond met wisselende ritmes, hoe respecteer ik het ritme wat onze eigen darmen ook nodig hebben? Ik bedenk me, wat het effect is, als je heel lang twee zintuigen intensief gebruikt. Oren en ogen. Eén van de medewerkers rook dat ik knoflook gegeten had. In plaats van mijn hand voor mijn mond te slaan, gaf ik hem een compliment. Ik ben een knoflook liefhebber, maar nog nooit heeft iemand dat tegen me gezegd dat ik naar knoflook ruik. Gaan de andere zintuigen ook omhoog als je er twee intensief gebruikt? Wat ik ook wel leuk vond om te horen is dat sommigen die uit de nachtwacht komen, naar huis rijden met een zonnebril op. Voorbereiden op de nacht die thuis gaat beginnen, terwijl de wereld de ochtend viert en de zon met haar stralen iedereen activeert. En dan gaan ze thuis lekker warm eten voor ze op bed gaan. Terwijl wij ons ontbijtje eten. En als ''wij" aan het werk gaan, mogen zij slapen.

Wij gevoel
Vandaag heb ik een beetje 'wij'-gevoel met de nacht wakenden. Ik ga morgenochtend lekker uitslapen. Zou het lukken? Ik heb gisteravond gegeten en behalve het droge worstje en de beker soep vannacht verder niet. Ik heb nu geen trek. Ben benieuwd of ik de slaap kan vatten.

Bijna half 4. Een heel lang blog, maar ik wil graag mijn ervaringen delen in de week van zorg en welzijn.

Alberdina Turkstra, preventiemedewerker bij Alliade voor  Meriant en Reik

 

© 2021 - Alliade
Website